Thursday, November 26, 2009

دم الشهيد


مقدمه لابد منها

مثلى كمثلكم جميعا استفزتنا الاحداث الأخيره وكلى أمل فى الحفاظ على كرامتنا داخل البلاد وخارجها ولكن أن تصل الأمور إلى هذا الحد من الجنون معذره لست مع هذه الطريقه فى التعبير

أن يصل بنا الغضب الى ان نتطاول على شهداء البلدين معذره لا أستطيع ان لم يمنعنا اى شىء تحت اى مسمى فليمنعنا ديننا من التطاول على الشهداء فى سبيل الله

ان يقال على التليفزيون على شهداء الجزائر انهم لقطاء غير مقبول ابدا

ان يقول احد العرب على موقع الكترونى لجريده ان مصر لم تنتصر ابدا فى أى حرب وانما هى "تمثيليات" حتى حرب اكتوبر فكانت خطه من اسرائيل غير مقبول ابدا

تطاولوا على بعضكم بعضا ايها الاموات فى ثوب أحياء ولكن لا تتطاولوا على من هم أحياء عند ربهم

معذره ان اختلفتم معى فى وجهه نظرى ولكن فلنحترم الدماء الطاهره التى سالت على أراضينا العربيه لتحررها من الاستعمار وترفع أعلامها ترفرف على أراضيها الحرة

دم الشهيد
دم الشهيد بعد السنين اتهان
يا امه فاقده مضومنها والعنوان

دينك يادوب أهو تعرفيه بالإسم

بايعه عروبتك بأرخص الأتمان

يا أمه ضحكت من جهلها الأمم

على التفاهات تتفقوا تتلموا

أما على القدس والأقصى

تتفرقوا والكل مش هامه

يا شعب فاقد مستقبله وحاضره

والغرب سيطر على

فكره وعلى أرضه

وكل شىء شوهته بكفايه

عاوز تشوه حتى التاريخ برضه

دم الشهيد مفيهوش نقاش وكلام

وإيه عملت لبلدك غير الأحلام

ضحى بروحه عشان خاطر أمتك

وإنت بدورك بتحرق الأعلام

فى الحرب كان ماسك سلاحه بإيد

ونفس العلم فى إيده التانيه

وفى قلبه كان قرآن كريم و نشيد

بيردده ميت مره فى الثانيه

رب العباد قال الشهيد ما مات

وإنت دفنته ودست عليه

مصرى وجزايرى عايشين

فى السما فى جنات

وأنا وإنت ع الأرض نشتم فيه

يمكن يكون طال الطريق أو تاه

لكنى هابكى عليك العمر يا خساره

راحوا الرجال ما بقى لنا غير أشباه

والله صحيح الدنيا دواره

بكفايه يا عربى صراع وغباء

وبلاش نضيع أجمل ما كان فينا

يربط ما بينا دين ولغه وشهداء

وتاريخ طويل بالفخر مالينا

أى إنتصار عربى على الأعداء

يبقى أخيرا إنتصار لينا

Saturday, November 07, 2009

المنصوره نورت


يوم الجمعه 6 نوفمبر فى المنصوره مدينتى الحبيبه

بقالى اكتر من سنه نفسى أحضر لقاء مدونيين لحد ما جت لى دعوه لحضور لقاء مدونيين فى المنصوره تصادف انى فى اجازه فتحمست وقلت ان شاء الله هاروح

يوم الخميس فضلت لحد قبل الفجر بحاجه بسيطه متردد اروح ولا ما اروحش بصراحه كنت قلقان مش عارف من إيه تحديدا انا صحيح بقالى كتير بأدون بس محدش يعرفنى كتير كنت قلقان لو روحت لاقيت الناس كلهم عارفيين بعض وانا الوحيد الغريب بينهم هيبقى احساسى إيه طيب الناس دول لو طبعوا غلسيين وفضلت قاعد لوحدى احساسى بالاحراج ممكن يعمل لى جلطه خاصه انى باتحرج جداااااااااااااااااااا

المهم قلت روح يا واد حتى لو معجبكش اللقاء اهو برضه تبقى اتبرعت بالدم واهو ثواب فقررت انى اروح طبعا منمتش لانى لما يكون عندى ميعاد باطبق لانى مش منطقى انام الساعه 5 واصحى مثلا 8

فطرت جامد جدا بناء على توصيات الجماعه اللى ليهم ماضى فى التبرعات واللقاءات قبل كده ونزلت المواصلات كانت لذيذه جدا وسهله

المهم نزلت من التاكسى قدام المستشفى وانا باعدى الطريق الطريق ده اتجاه واحد فانا مشغول انى بابص للمستشفى والاتجاه اللى جاى منه العربيات ده طبيعى البنى ادميين بيعملوا كده

ومسمعتش غير حد بيقول حاااااااااااااااااااااااااسب وطراخ عينك ماتشوف غير النور خبطتنى........................ عجله اى والله دراجه خبطتنى فى رجلى وفى فكى هتقولوا لى ازاى فى فكك تقريبا ده كان كتف الراجل اللى كان راكبها المهم الحمد لله اصابه فى الرجل والفك اتحرك حاجه بسيطه كده بس المهم انى موقعتش عشان البريستيج

المهم عديت وملقيتش حد فبصيت بعيد شويه كده لاقيت ناس المهم رحت لحد عندهم لحد ما قربت منهم بعدين قلت ادخل اقول لهم ايه افرض مش هما دول ودول ناس تانيه لو دخلت قلت لهم صباح الخير انتوا مدونيين ممكن يقولوا عليا مجنون لا اكيد هيقولوا مجنون

المهم وقفت شويه كده لحد مالقيت سيل تليفونات بنزل على صبرنى يارب اللى عرفتها فيما بعد فعرفت ان هما وعرفته بنفسى واتعرف بيهم ومن هنا بدأ اليوم الرائع

اولا الناس كلها لذيذه ودى حاجه غريبه

الناس كلها اجتماعيه وكلهم تحس انك تعرفهم من قبل كده

بيتعرفوا على بعض بسرعه وبتلاقى الكلام بيدور بينا بسرعه منين وازاى متعرفش

يمكن كلامى غريب بس دى انطباعات واحد بيحضر لقاء للمرة الأولى

فكره الاجتماع نفسها ظريفه جدا ومفيدة اوى للمدونين انك تحس ان فيه ناس بتشاركك هوايتك

كمان فكره التبرع حلوه اوى عشان تخلى تجمعنا على فعل الخير شكر خاص لبنت خيخه ول صبرنى يا رب

لو قلت لكم انى بقالى اكتر من سنه عاوز اتبرع ومكنتش لاقى حد يشجعنى

اليوم كان فيه حاجات كتير مميزه

اول مره ادخل مستشفى الاطفال واول مره اتبرع فى مستشفى فى المنصوره

اول مره اكل مع ناس لذيذه اتعرفت عليهم من ساعتيين يعنى انا وصلاح العمرى وسالى وساسو كنا قاعديين على ترابيزه واحده فى كووك دوور وكلهم باشوفهم لاول مره والغريب انى قعدت ارغى معاهم طول ما احنا بناكل

اول مره ادخل نقابه الاطباء

مركبتش مركب من زماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان

اول مره اشوف المنصوره جميله كده يمكن لانى كنت باشوفها بعيون الناس اللى منورينا من بره المنصوره وهما بيسألوا ده ايه واحنا فين وكده

قابلت اخيرا ساره طوبار - رحيل - محاولات للبحث عنى

ساره الوحيده فى النس اللى موجوده اللى اعرفها كويس كمدونه عمرنا ما اتقابلنا فى الحقيقه بس من اول ما بدأت تدوين وأنا اعرفها كويس

كنت سعيد جدا جدا جدا انى شوفتها وكنت خايف متجيش ما هوا دا اول لقاء ومعرفش حد غير ساره الحمد لله جت والغريب انى اول ما شفتها قبل ما اتعرف عليها جاللى احساس ان دى هى ساره وبعدين حد بيسألنى انت مدونتك اسمها ايه فقلت له رحله البحث لاقيتها بتقول انت محمد الغرباوى يااااااااا خبر اخيرا شفت ساره اللى فعلا على الطبيعه انسانه طيوبه وبشوشه جميل جدا انك تقابل حد عرفته قرابه السنتيين من وراء الشاشه ومن خلال الكلمات

فعلا يا سارة مبسوط جدا انى شفتك وربنا يوفقك ويسعدك

نيجى بقى للناس مش عارف حاجه غريبه ماقبلتش حد غلس كل الناس ظريفه ولطيفه وبيكلموك كانهم يعرفوك من زمان طبعا انا مش فاكر كل الناس ودا من أعراض الزهايمر المزمن اللى باعانى منه بس فيه بعض الناس فاكرهم

داليا ( قوس قزح ) اللى عاوزه تشوفلى عروسه هلاقيها من امى ولا منك يا داليا
فاتيما المره الجايه لازم نتعرف بجد قاتتنى المره دى

ساره طوبار بعد سنه ونص فتح السمكه بس لقى الخاتم الحمد لله

صلاح العمرى مسدس صغير حد محترم وجدع اوى

صبرنى يا رب على فكره المفروض تكون اول اسم والله انا معنديش ذوق دينامو المنصوره ربنا يجعل المجهود ده فى ميزان حسناتك

صبرنى يا رب شخصيه ظريفه جدا ونشيطه جدا

الاستاذ خالد همس الأحباب شخصيه محترمه اوى وعندها روح التطوع كده دبسوه فى لم الفلوس والله عمل مجهود بجد

بنت خيخه ماتكلمناش كتير بس كان نفسى اشوفها جدا خصوصا انها قائده حمله التبرع نورتينا واكيد هنتعرف على بعض فى مره تانيه

بوبو وكينج تووت اسره صغيره جميله يارب دايما سعدا وربنا يفرحكم بعموور

ابراهيم العدوى كأنى اتكلم المره الجايه لازم تتبرع يا ابراهيم اعمل حسابك بقى واتخن ابراهيم منصورى جميل مبسوط اننا اتعرفنا

مصطفى فك زنقه الاسم معلق فى دماغى لحد دلوقتى بنى ادم محترم اوى

ساسو او ابله ساسو خفه الدم على اصولها ربنا يكرمك يا ابله ويوفقك وان شاء الله نجيلكم الكفر مرة

ميرا وليساندرا اسعدنى الحظ واتعرفت عليكم واتكلمت معاكم للاسف شويه صغيره بس اهى فرصه عشان اعرف الطريق لمدوناتكم ليساندرا اعتقد زرتك مره زمان

سووول على فكره برضه سوول اعرفها من قبل اللقاء من مدونتها متكلمتش معاكى خالص يا سوول انتى مخصمانى سعيد انك جيتى

شيما الشعب لابد له من حكومه كنت هانساكى وطبعا كنتى هتموتينى بجد عاوز اقول كلام بس خايف تفتكرينى بعاكس خصوصا انك لسه متعاكسه ودافعه فلوس قريب بجد شخصيه ظريفه جدا وشكلها بنت بلد

عاشقه وغلبانه حد لذيذ جدا ومهرج ويحسسك انك تعرفه من زمان بجد يا دوك فرصه سعيده جدا
ضياء والفولى والله بعد ما نزلت البوست افتكرتكم ورجعت تانى عملت اديت عشانكم
ضياء حد طيوب اوى ومن الناس اللى كل ما اقف لوحد كان يجى يتكلم معايا سعيد جدا بالتعرف عليك ياضياء
الفولى المتبرع المحترف طلبوه بالاسم يتبرع فى مستشفى تانيه
الفولى برضه من الناس اللى تحسهم طيبيين وتحس انه شكل حد تعرفه

بقيه الناس سامحونى اولا الزهايمر شغال

ثانيا تعبت من الكتابه

اخيرا لو قلت ان اليوم كان من أجمل ايام عمرى والله يبقى مش بابالغ وشكرا لكل الناس الجميله اللى خلت اليوم جميل

وبالنسبه ليا اليوم ده واللحظات الحلوه دى عملت ليا رفريش يساعد على ان الواحد يكمل حياته الروتينيه من جديد

شكرا اصدقائى الاعزاء واتمنى نتقابل تانى فى لقاء اخر

ونورتوا المنصوره

Saturday, May 23, 2009

متاهه



مقدمة لابد منها
كتبت هذا البوست متأثرا ببوست (قول بحبك ) على مدونه عطش الصبار التى تستحق فعلا المتابعة وقد يبدو أن بوست عطش الصبار مختلف فى الفكره عن البوست الهزيل الخاص بى ولكن أشعر بأن الفكره واحده فكرة الاحساس المفاجىء بمرور العمر
شكرا عطش الصبار على البوست الذى أثر فى أجل الأثر وأكرر سعادتى أخير بإنشائك للمدونة لأنى كنت أنتظرها منذ أن قرأت على مدونة روزا البوست الجميل جدا الذى يجمعكما سويا (أسامحك يا أمى وأحبك ) بتاريخ 17 يونيه 2007 وأنصح كل الأصدقاء بالإطلاع عليه
ملحوظه: روزا هى روزا الكل يعلمها وعطش الصبار هى أم روزا
لينك مدونه عطش الصبار
دخلت المتاهه

وكنت فاكرها

فى غاية التفاهه

لكنى فضلت

ألف لسنين

وألف السنين

على كف إيدى

ما يمكن تقولى

أخرج منين

دخلت المتاهه


دخلت المتاهه

وفضلت ماشى

أخطى الخطاوى

وإكمنى غاوى

أبص ورايا

وأشوف فى المرايا

سنينى اللى راحت

يمكن تقولى

سنينى اللى جايه

رايحه لفين

دخلت المتاهه


دخلت المتاهه

ولفيت كتير

ورجعت تانى

لنفس مكانى

على ضهرى شايل

هموم السنين

ذكرى وحنين

ودنيا بغباها

دخلت المتاهه


دخلت المتاهه

وداخل بطوعى

والحزن خارج

من بين ضلوعى

وكل ما تصعب

نفسى عليا

باحبس دموعى

وباطلق صداها

دخلت المتاهه


دخلت المتاهه

عيل صغير

والعمر فات

ولا شىء تغير

غير إنى أصبحت

عقرب ساعات

فاقد حياتى

عجزها وصباها

دخلت المتاهه




Saturday, May 16, 2009

خلاص مهاجر




وسامحينى يا أما

ماعدش إختيار

لابد إنى أهاجر

وأفوت الديار

لأن اللى عمر

زى اللى خرب

وسابوا الزمام

وفلت العيار

ولأنى رافض

أعيش كالحمار

ولا عادش ينفع

أدندن وأغنى

أهو دا اللى صار

ولأن يا أما

ماعدش ما بينى

وبينهم عمار

فلازم أسافر

ولازم أهاجر

وأعدى البحور

وأنهى الحوار

وأبدأ حياتى

وأفكر فى ذاتى

وأنسى تماما

فصول الإنهيار

وعلى عكس آدم

هاخطى خطيه

تاخدنى لجنه

من بعد نار

لدنيا جديده

ناسها سعيده

ولوع الحديده

بيجيلهم نهار

ولأن يا اما

ظلمك أذانى

وقفلة ودانى

وعيشتى فى حصار

خلاص زهقتنى

ونفسى اللى عانت

من عيشه كانت

مرار المرار

وكل الحاجات دى

وعرقى وجهدى

بينده عليا

يفتح عنيا

على دنيا تانيه

تقولى تعالى

نكتب بدايه

بعد النهايه

وقفل الستار





ملحوظه:

هذا البوست لا يعبر عن وجهه نظرى الشخصيه ولكنه تفاعلا منى مع الكثير من أصدقائى الذين يحاولون الحصول على إقامه دائمه فى دولة من دول الغرب والكثير من زملائى الذين يحلمون ويحاولون ولا أنكر أننى لم يداعبنى هذا الحلم فترة ما لذا فأنا أجسد الأمر من وجهه نظرهم والتى قد أختلف معها فى بعض الأشياء ولكنى لا أعيب عليهم تلك الأحاسيس والرغبه فى الرحيل لأنى لست أكثر إنتماء ولا وطنية من احد فيهم مع دعواتى لهم جميعا بالتوفيق هنا أو هناك

Sunday, April 12, 2009

تنوره



محبوس فى تنوره

بلوره مسحوره

بالف مش شايف

حواليا غير صوره

مهزوزه مبتوره

أجسام بلا ملامح

فى الكون أنا سارح

لا بكره وإمبارح

ولا يومى شاغلينى

وهما شايفنى

ألوان ورا ألوان

ترقص وبتغنى

تعزف كمان ألحان

من يأسى مقهوره

وغريبه أكون محبوس

وفى الفضا سارح

إحساسى ليه ميئوس

منه وليه جارح

وليه يا قلبى مصر

دايما وبتأوح

مكتوب عليا وفرض

مصلوب يوماتى فى عرض

لا راسى طايله السما

ولا رجلى لامسه الأرض

Monday, February 02, 2009

مات الولد

لست من المثقفين سياسيا ولست ايضا ذو انتماءات حركيه او حزبيه او لجماعه من الجماعات الدينيه ولكن ما دفعنى لكتابه هذا أنى أخشى أننا تحولنا إلى أجساد بأرباع عقول وأنصاف قلوب نشاهد الماسى على الفضائيات ونمصمص شفانا ونقول مش حرام اللى بيحصل ده وربما نحمل على أرجلنا طعاما ثم نغير القناه لننسى بعد خمسه دقائق
هذا البوست كتبته لأذكر بشىء مهم جدا أنه ليس توقف الحرب الان يعنى إنتهاء القضيه فالقضيه يجب أن تكون فى القلب أبد الأبدين سئمت السياسه والكياسه والفكاسه وتعذبنى صوره لطفله فلسطنيه رأيتها فى جريده الأهرام تحمل فى يدها اليمنى رغيف خبز تأكل منه وعلى يدهها اليسرى تحمل دميه ملفوفه فى قطعه قماش بيضاء ملطخه بالدماء
هل تحلم هذه الطفله بحياه من الممكن أن تخرج من بين الدمار وبماذا نحلم نحن؟؟
مات الولد
ولا اتولد
صوت الرصاص
بيقول خلاص
فين القصاص؟
مات الولد

مات الأمل
جوه القلوب
ولاعادشى عاصى
محتاج يتوب
غير بس إحنا
غرقى فى بحر
من الذنوب
ملامحنا قاسيه
جامده مصابه بالشلل
مات الأمل

أعداد وعادى
مين اللى فاضى
والله أكبر
على الأعادى
والأهلى نادى
وله أعادى
زى الزمالك
والإسماعيلى
طيب يا سيدى

بقوا تلت ميه
مش تمثليه
أفلام جديده
نهايات سعيده
أبطال شديدة

ماهى برضه سيما
ولا أنت جاهل
يا إبن القديمه
دى مصر أمك
وأما نعيمه

وبقينا ساسه
لنا فى الكياسه
وفى التعاسه
خطوات سليمه

فى الأرض سوسه
قد الجاموسه
تنخر أساسنا
ونسينا ساسنا
وملينا راسنا
مهلبيه
طب يا بهيه
فين القضيه؟
ردى عليا
يمكن فى ودنى!
على لسانى!
يمكن فى جيبى؟
أو حد تانى
جايز نشلها؟
أو باعها جايز؟
جوه القزايز!

وشارى كرسى
وأحلف يا مرسى
ماهيش فى راسى
ودا شىء أساسى

لأنى راسى
وفى المأسى
بأكبر دماغى
وأقفل ودانى
وأعمل عبيط
وأصدر قفايا
واللى معايا
وفيه ناس تزيط

أصل القضيه
مفروض فى قلبى
سامعه الندا
ولا قمت ألبى
جالوا العدا
فدعيت يا ربى
بك أستعيذ
م المستخبى

وإزاى هيتقبل الدعا
والحرب لسه مولعه
وبلادنا فله مشخلعه

لكنى حاطط على كتفى شال
ودا مش دليل؟
على إن قلبى
لساه بينبض
قادر يحقق المستحيل

طيب هأقولك
فى الماتش مين شال العلم
أيوه أنا
وقلبى كان عاصره الألم

وجون تريكه
مرضيتش أهيص وأقول جميل
متابع الجزيره
وكل يوم
أفتحها أشوف
بقوا كام قتيل

يا عم فوق م التوهه ديا
فى حربنا الأخرانيه
فيه حد برضه شال العلم
م الضفه ديا
للضفه ديا
لكنه كان على خط نار

مش متش كوره
وألفين شعار
وألف صوره
وفانله من تحت الفانله
مكتوب عليها تعاطفا
مش م الأدله

يا مصرى فوق
كفاياك مذله
الجته فيها
ميت ألف عله

ولا أقولك
مترحش شغلك
بكره عشان متش المحله


ملحوظه: لست أقلل من مشاعر أحد و لا أقلل من مجهود الاخرين ولكنى قد أكون أتحدث عن نفسى

Wednesday, January 21, 2009

أنا إنسان

أنا إنسان بلا عنوان
شخبطه برصاص مش بالألوان
حته مزيكا ومن غير صوت
أنا حاجه لا جايه حياه ولا موت
أنا وقت الكدب أصدق كلمة
أنا وقت الزيف أحلى حقيقة
أنا ميه تطفى نار التانيين
لكن من جوه أنا حريقه
أنا أصلى عبيط راسم ع الحيط
أحلامى بحته طباشيرة
دايما مجنون وساعات عاقل
فى بحور اليأس ومتفائل
ولا عارف أفك التشفيرة
أنا أصلى حمار
متساق وخلاص
ماشى فى مشوار ولا منه خلاص
شايل على ضهره أحلامه وقهره
وسذاجه غباء صبر وإخلاص
لكنى تعبت000000
م السكه زهقت000
ولا منى وصلت عايش قرطاس
وهاموت بلاص